Wednesday, April 30, 2008

CSW 52 Agreed Conclusions met betrekking tot CEDAW

5. The Commission reaffirms the Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women and the Optional Protocol and the Convention on the Rights of the Child and takes note of the work of the Committee on the Elimination of Discrimination against Women towards the practical realization of the principle of equality between women and men and girls and boys.

Commentaar: oorspronkelijk was deze tekst veel sterker. Ook het werk van het Comité viel onder 'reaffirms'. Bovendien was er de toevoeging "particularly recommendations issued bu the Committee on the Elimination of Discrimination against Women toward enhancing compliance with the Convention by ensuring the necessary resources for its implementation."
Zowel de VS als China maakten zich sterk voor afzwakking.

21 mm. Provide assistance to States parties to the Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women, upon their request, to support the implementation of States parties’ obligations under the Convention.

Commentaar: ook dit is een afgezwakte tekst. Aanvankelijk werd ook tot universele ratificatie van CEDAW en het Optional Protocol opgeroepen. Op voorstel van Nieuw Zeeland resp. Noorwegen.

22. The Commission invites the Committee on the Elimination of Discrimination against Women to continue to give, while exercising its mandated functions, due consideration to financing for gender equality and the empowerment of women in its work.

Commentaar: China, Egypte, Rusland en de VS wilden de hele paragraaf weg hebben. Wat nu over is gebleven was een voorstel van de EU en India, met dien verstande dat daar in nog 'encourages' stond in plaats van 'invites (amendement van Cuba).
Aanvankelijk was er een tekst waarin het CEDAW-Comité werd opgeroepen expliciet informatie te vragen aan State Parties over 'resources allocated for gender equality'. Dit werd er uit gehaald door Maleisie, Cuba en Caricom. Voorts werden aanvankelijk State Parties uitgenodigd in hun CEDAW-rapportages informatie te verschaffen over de 'resources allocated to the practical realization of the principle of equality between women and men'. Zwitserland, EU en Mercosur wilden daar nog aan toevoegen 'and women's empowerment'.
Halverwege de tweede week was de tekst al afgezwakt tot: "The Commission invites the Committee (...) to give due consideration to financing for gender equality (...)". Ook dat ging China, Egypte, Rusland en de VS nog te ver omdat dit niet tot het mandaat van het CEDAW-Comité zou behoren in hun ogen.

Leontine Bijleveld (namens WO=MEN en Netwerk VN-vrouwenverdrag aanwezig bij CSW 52)

Friday, April 11, 2008

Missed opportunities for Financing for Gender Equality

Statement of Dutch NGO's on the Agreed Conclusions of CSW 52, March 2008

Financing for gender equality and the empowerment of women was chosen as the prime focus of the 52nd session of the CSW. Women’s rights organizations in the Netherlands and Europe, having been present at the CSW, remain deeply concerned that there are no meaningful commitments in the Agreed Conclusions related to financing for gender equality, with no concrete targets and timetables and no strong mechanisms for effective tracking and monitoring of financial resources spent on gender equality.

It is widely recognised, by governments and civil society, that the allocation of financial resources has been insufficient at all levels for real progress in all twelve critical areas of concern of the Beijing Platform for Action (1995). In addition progress toward meeting Millennium Development Goal (MDG) 3 on gender equality and MDG 5 on maternal mortality has been lagging behind progress made with respect to the other MDGs.

Instead of scaling up resources to support the work of crucial gender equality stakeholders, the Agreed Conclusions of this year’s CSW have been distracted by the renegotiations around the language of earlier agreed commitments and in some aspects even weakening those earlier agreed commitments, amongst others by the addition of "bearing in mind national priorities" with respect to the recommended following actions.

Moreover, the Agreed Conclusions fail to address the need for adequate resources and a diversity of funding mechanisms to support the indispensable role of women’s organizations as the driving force of the agenda of gender equality and empowerment of women at all levels. Since almost half the world population world-wide is under the age of 25, gender equality mechanisms should also address youth and encourage involvement of youth organizations. Therefore it is a missed opportunity that the Agreed Conclusions do not pay any attention to diminishing the specific problems youth organizations face in accessing funds for their activities working towards gender equality.

When an international, multi-stakeholder, gathering of gender experts can not make real progress with investing in women and girls, what can be expected from this year’s key events around the Monterrey Consensus and the Paris Declaration?

CHOICE for youth and sexuality, E-quality, Hivos, International Information Centre and Archives for the Women’s Movement, International Network of Liberal Women, Liberaal Vrouwen Netwerk, Netwerk VN-vrouwenverdrag, NVSN USA, WIDE (Women in Development Europe), WO=MEN Dutch Gender Platform, World Population Foundation/MYBODY, Nederlandse Vrouwen Raad, IFUW

Tuesday, March 25, 2008

Agreed Conclusions

The advance edited version of the Agreed Conclusions have been posted on the CSW website.

Friday, March 14, 2008

Ground Lost

The final draft agreed conclusions are not yet posted on the DAW website, but were, we understand, finalised on Wednesday 12 March. As one participant noted, the result reflects the united voice of conservatism worldwide.

In a nutshell:
- we lost DIRECT support to the NGOs
- we got only the funding of ACTIVITIES (no core funding)
- we did not get any new money for the work of the NGO's
- we lost even the mention of women's reproductive rights.

The following message was received from the Slovenian delegation today:


Mr. Chairman,
I have the honour to speak on behalf of the European Union.

Mr. Chairman,
I am taking the floor in order to explain the basis upon which the European Union has been able to join consensus today on the Agreed Conclusions entitled “Financing for gender equality and the empowerment of women”.

The European Union attaches great importance to accelerated achievement of the goal of gender equality and the empowerment of women. We believe that availability of necessary human and financial resources for the empowerment of women and the commitment for adequate funding identified and mobilized from all sources and across all sectors to achieve the goals of gender equality and the empowerment of women have to be made and fully met.

The European Union also believes that remaining obstacles and challenges need to be exceeded effectively and in a holistic manner and therefore also through reinforcing national efforts to promote gender equality and women’s rights in reaching the goals and objectives of gender equality and empowerment of women, laid down in the Beijing Declaration and Platform for Action and the Beijing follow-up process.

Mr. Chairman,

The Priority Theme of 52nd session of the Commission on the Status of Women “Financing for gender equality and the empowerment of women” has, in the view of the European Union, not been aptly addressed.

It is our opinion that financing for gender equality and the empowerment of women is of relevance for all, namely developed and developing countries alike. It requires efforts at all levels and in all sectors as well as of all actors. Existing resources have to be used effectively and in a gender-responsive and accountable manner. Additional resources may need to be mobilized from all available sources, both nationally and internationally. Such a balance between national and international efforts would also adequately reflect the Monterrey Consensus on Financing for Development. It is our belief that this has not been adequately reflected in the text of the Agreed Conclusions of the 52nd session of the Commission on the Status of Women.

The EU therefore regrets that, in the informal consultations, the priority theme was frequently narrowed down to a call for more development assistance, and that the Commission did not take a more holistic and balanced approach to financing for gender equality and the empowerment of women.

Furthermore, the European Union attaches great importance to the work of civil society and women’s organizations around the world. We regret that their important contributions to gender equality have not been rightly recognized and that adequate supporting of their future work toward gender equality and the empowerment of women has not been appropriately addressed in the text.

Finally, the EU understands the concern about national control over budgetary processes. However, we believe that a reference to national priorities, as now contained in the chapeau of paragraph 21 of the Agreed Conclusions, unnecessarily weakens the text. The EU would like to stress that the paragraph 21 should not create a precedent for future agreed conclusions.

The European Union would like to reiterate its strong commitment to promoting the issue of Financing for gender equality and the empowerment of women.
Thank you, Mr. Chairman.

Friday, March 7, 2008

No Agreed Conclusions on Financing for Gender Equality, yet

Het liep tegen zevenen vanavond op 7 maart, toen uiteindelijk CSW 52 niet beëindigd werd, maar opgeschort tot ergens volgende week. De dagenlange informele onderhandelingen, inclusief uiteengaan in drafting groups op bepaalde onderwerpen, hadden nog geen resultaat opgeleverd. Men denkt er met voortgaande onderhandelingen in besloten setting met consensus uit te komen, wellicht vanavond al. Afgaande op het deel van die besloten onderhandelingen dat we vandaag konden meemaken (een zijdeur van de publieke tribune bleek niet afgesloten), zijn we niet zo optimistisch.

Zelfs al slaagt men er in om consensus te bereiken, waarover gaat het dan nog? De heetste hangijzers gaan precies over het onderwerp van deze CSW: Financing for gender equality and the empowerment of women. Gaan we maatregelen nemen om gender equality op te nemen als ‘core value’ in ontwikkelingshulp, of houden we het bij aanmoedigen van het integreren van gender perspectives? Wordt de cruciale rol van vrouwenorganisaties in civil society erkend en daarmee ook de noodzaak van financiering van die organisaties of niet.
Alle teksten die nog op een of andere manier aanknopingspunten bieden worden systematisch er uit gesloopt. Dan weer heeft Sudan het voortouw, dan weer de VS, Cuba, Egypte, Iran of Syrië. Van de EU vernemen we (te) weinig weerwoord, maar Canada, Nieuw Zeeland, Noorwegen en Zwitserland doen zo nu en dan hun best om er iets door te krijgen of iets tegen te houden.

De Nederlandse regeringsdelegatie is al blij dat een compromistekst is aangenomen over onderwijs en gezondheidszorg, waarin je als je heel goed leest de toegang tot seksuele en reproductieve dienstverlening kunt halen. Het schijnt dat deze tekst vorig jaar nog niet mogelijk was.
Voor de internationale lobby van vrouwenorganisaties levert dit allemaal weinig aanknopingspunten op. Maar wie weet komt er uit het nachtelijke beraad toch nog iets. We houden jullie op de hoogte, zodra wij iets meer weten.
Verder zullen we in de komende tijd nog wat berichten opnemen over de uitstekende panels die er ook waren deze twee weken, met zo mogelijk een link naar verdere informatie.

Leontine Bijleveld (WO=MEN)

Internationale Vrouwendag bij de VN

Op 6 maart (2008) vond de viering van internationale vrouwendag bij de Verenigde Naties plaats. Zo kon er toch nog tijdens de CSW, die op 7 maart afsloot, iets aan internationale vrouwendag gedaan worden.
Secretary General Ban Ki Moon was de eerste keynote speaker. Hoewel hij begon met een te rooskleurig verhaal over wat er al allemaal bereikt was – zo zouden al 50 landen gendersensitive budgetting hebben ingevoerd – ging hij al snel over op de noodzaak de investeringen in vrouwen te vergroten. “We should scale up the gender investment in ODA” (= Official Development Assistance ofwel ontwikkelingshulp bekostigd door staten). “We should increase mainstream financial support available to women.”
Zijn voornemen is de personele bezetting van OSAGI bijna te verdubbelen (Office of the Special Advisor in Gender Issues and Advancement of Women). Ook de Division for the Advancement of Women staat een aanmerkelijke uitbreiding van het budget te wachten.Tenminste als de Algemene Vergadering van de VN daarmee instemt, zo voegde Ban Ki Moon er aan toe. Aanwezigen waren gepast verheugd. Ze hadden gehoopt op de aankondiging van de benoeming van Gita Sen tot directeur van UNIFEM – de opvolging van Noleen Heyzer laat al geruime tijd op zich wachten. Verder was, tegen beter weten in, ook gehoopt op een signaal om de gewenste hervorming/samenvoeging van de verschillende VN-gender instituties tot stand te brengen (zie elders in dit weblog).
Minister Geraldine Fraser-Moleketi (Zuid Afrika) hield een gepassioneerd betoog, dat helaas (nog?) niet via internet beschikbaar is. Ze vond dat het tijd was, 13 jaar na Beijing, om verantwoording af te leggen aan de ‘women of the world’. ‘Have we done enough to achieve what we were required to do?” Ze riep zowel regeringen als civil society op om zich in te zetten: “ Ensure that we implement the talk by investing in the women and the girls.”
Na de derde openingsspeech van the CEO van Goldman Sachs Group (investeert in de business opleiding van 10.000 jonge vrouwen uit de Global South) was er nog een ‘High Level Panel’. We kunnen niet rapporteren want we gingen het kritische statement voorbereiden waarover we elders in het weblog rapporteren. Aan de gestage exit-stroom te zien was het niet zo spannend.

Leontine Bijleveld (WO=MEN en Netwerk VN-Vrouwenverdrag)

Liberia brengt standpunt NGO's in

Ruim twee jaar pleiten vrouwenorganisaties voor een versterking van de gender organisatie binnen de Verenigde Naties. Ze willen een groter mandaat, een organisatie onder leiding van een adjunct-secretaris-generaal, die direct rapporteert aan de hoogste baas van de VN, de secretaris-generaal. Een organisatie met meer gezag en bevoegdheden, met een waakhondfunctie ten aanzien van de andere VN-organisaties. Een organisatie met een normatieve functie, inhoudelijk en beleidsmatig advies voor intergouvernementele en interne VN beleidsvorming. Een organisatie met een operationele functie, die technische assistentie verleent met een budget voor activiteiten in landen. Dit proces is helaas tot stilstand gekomen, want ze moeten bezien worden in relatie tot plannen voor hervorming van de hele VN. Noord-Zuid tegenstellingen, geo-politieke belangen en regionale allianties frustreren de door vrouwenorganisaties zo gewenste versterking van de gender organisatie binnen de VN.
De Liberiaanse Minster voor Gender and Development, Vabah K. Gayflor, was zo dapper om tijdens de onderhandelingen over de aan te nemen conclusies van de CSW hierover een amendement in te dienen: “Create a consolidated, strong and fully resourced United Nations entity for women and gender equality led by an Under-Secretary General that combines normative and operational functions to effectively enhance results at the country level.” Dat voorstel gaat het niet halen. In Afrika zelf onderschrijven maar vijf landen dit voorstel. De Europese Unie, Noorwegen, Canada, Nieuw Zeeland en Australië zijn in principe voor een versterkte VN-gender organisatie. Zij kunnen het proces niet vlot trekken, zonder de steun van Zuidelijke delegaties.
Interessante noot: Vabah Gayflor is een ISS Women and Development Masters Graduate. Als externe deelnemer, volgde ik een module van haar studie programma. Ik herinner me dat zij zich toen grote zorgen maakte over haar familie, gezien de burgeroorlog in Liberia op dat moment. Het weerzien met haar, nu als Minister, die met lef opkomt voor de belangen voor vrouwen, is een opsteker. Empowerment van vrouwen: yes we can (and yes we will)!

Ireen Dubel - Hivos

Thursday, March 6, 2008

Teleurstellend resultaat?

Op de laatste NGO Linkage Caucus woensdag aan het eind van de middag deden NGO-leden uit verschillende regeringsdelegaties verslag over de voortgang van de informele onderhandelingen, waar de andere NGO-CSW bezoeksters niet meer bij aanwezig mogen zijn.
De aanwezigen zijn benieuwd naar twee dingen: worden er concrete afspraken gemaakt over de financiering van 'gender equality and empowerment van women'? Het tweede is of
er iets zinnigs wordt gezegd over het versterken en bundelen van de diverse VN-instellingen die zich met gender equality bezig houden, de zogenaamde GEAR-campagne (Gender Equality Architecture Reform) - zie ook elders op dit weblog.
Voorgesteld wordt vanuit de GEAR-coordinatie om een verklaring voor te bereiden namens de gezamenlijke NGO's, waarvan de uiteindelijke tekst natuurlijk zal afhangen van wat er precies in de Agreed Conclusions wordt opgenomen.
WO=MEN ondersteunt dit, maar stelt voor in de (pers)verklaring ook een passage te wijden aan onze opvatting over de passages over 'Financing Gender Equality and Empowerment of Women'. Dat is tenslotte het hoofdonderwerp van de CSW en als we op de geluiden uit de informele beraadslagingen mogen afgaan komt daar helaas weinig concreets uit. Er is veel steun van aanwezigen voor dit voorstel. De Linkage Caucus organisatoren aarzelen (leidt dat niet te veel van GEAR af?). Maar interventies van Hivos en WIDE geven de doorslag. We spraken af alvast een paragraaf aan te leveren. Daar besteedden we een deel van de viering van Internationale Vrouwendag op de VN aan, vandaag. Morgen (vrijdag) horen we wat de Linkage Caucus organisatoren ervan vinden. Als de Agreed Conclusions inderdaad zo slap zijn als we vrezen, dan komt morgen ons commentaar op dit weblog.

Leontine Bijleveld (WO=MEN)

Achter gesloten deuren

Sinds maandag is het moeilijker voor NGO’s om effectief te kunnen lobbyen. Het bureau (het dagelijks bestuur) van de CSW heeft besloten dat de deuren tijdens de informals gesloten blijven voor NGO’s. Er is veel verontwaardiging vanuit civil society. De NGO’s zijn nu grotendeels afhankelijk van regeringsdelegaties om op de hoogte te kunnen blijven van de actuele stand van zaken. Helaas zijn de Nederlandse delegatieleden voor ons moeilijk te bereiken door drukke werkzaamheden, deels achter gesloten deuren.

Desalniettemin hebben we ook inspirerende en motiverende momenten beleefd. Tijdens de bijeenkomst ‘Keeping our promises to girls: Implementing CSW 51’, spraken twee meisjes in een panel. De 16 jarige Denise Milice uit Mozambique sprak over haar eigen ervaring om actief betrokken te zijn bij de implementatie van het programma van de working group on girls. Dit programma van UNESCO had haar volgens eigen zeggen een ‘empowerd girl’ gemaakt. Echter is het lastig om voldoende fondsen te werven voor dit onderwerp. Hier konden wij mooi op inspringen. Aparte budgetrichtlijnen voor jongerenparticipatie blijken opnieuw essentieel te zijn. Verder werd het belang van toegankelijkheid en kwaliteit van onderwijs voor meisjes door meerdere panelleden benoemd als essentieel punt voor girl empowerment. Wij hebben benadrukt dat comprehensive sexuality education in het curriculum moet worden opgenomen om gender equality te bevorderen en de Millenium Development Goals te behalen. Dit statement werd positief ontvangen.

Tijdens een andere bijeenkomst voor NGO’s, geleid door de EU voorzitter Slovenië, werden de grootste discussiepunten in de onderhandelingen over de agreed conclusions benoemd. Een van de opmerkelijkste discussiepunten was “How to stick to the subject”. Financing for gender equality roept blijkbaar snel andere overschaduwende kwesties op. Ook SRGR (Seksuele en Reproductieve Gezondheid en Rechten) blijft een heikel discussiepunt. Gisteren hebben een aantal landen, ook Europese landen, maar niet Nederland, seksuele en reproductieve gezondheid voor meisjes en vrouwen expliciet genoemd om opgenomen te worden in de agreed conclusions. Wij zijn op zoek naar de Nederlandse delegatieleden voor nadere verklaring.

Daarnaast was er een voorstel om een paragraaf op te nemen over de feminisering van HIV/AIDS, omdat jonge meisjes de meest kwetsbare groep vormen. Het is belangrijk om deze epidemie vanuit een gender perspectief te benaderen. Op dit moment komt het meeste geld voor AIDS preventie en behandeling terecht bij mannen. Dit is weer een voorbeeld dat deze CSW belangrijk is. Er moet meer gekeken worden naar gender mainstreaming in budgetlijnen.

Dieuwke Boersma en Annelies Mesman
WO=MEN en CHOICE for youth and sexuality

Wednesday, March 5, 2008

Doubtful progress and closed sessions

Behind closed doors, government delegates are discussing a document that is as likely to arouse an increase in funding for the empowerment of women as chocolate is likely to stay solid in the tropics. It is full of phrases like “appropriate funding” (try quantifying that amount!) and “the Commission further recognizes that the Bretton Woods Institutions, other financial institutions, and the private sector also have an important role to play in ensuring that financing for development promotes gender equality and the empowerment of women and girls”. Well, yes, but that doesn’t add to what is already agreed in the Beijing Platform for Action. Here is what the BPfA stated: “The success of the Platform for Action will also require adequate mobilization of resources at the national and international levels as well as new and additional resources to the developing countries from all available funding mechanisms, including multilateral, bilateral and private sources for the advancement of women; financial resources to strengthen the capacity of national, sub regional, regional and international institutions”.

Oh, and yes, it is all happening behind closed doors, this second week of CSW 52. Accredited NGOs are not permitted in the room. Its just the next hurdle in the obstacle race NGO participants in CSW 52 are running. We first of all had to get into the country - quite a number of African NGOs didn’t make it into the United States. Then we had to queue for up to four hours in the corridor to get our security passes, but when the desk closed for the evening we were told to come back the next day and try our luck again. And just when we thought we had vaulted all the obstacles, we were told by the chair of the CSW that the sessions in the second week will be held behind closed doors. How do we follow what is going on? The Chair said we could talk with our delegates. “But they are inside, and we are outside,” we said. “Well, catch them when they come out,” he said. In other words, we can participate in UN dialog by standing all day waiting for our delegates to materialise. And if they are in a hurry… wait some more. After all, if we came all the way to New York we have nothing better to do than stand around in basement corridors.

With two days of this CSW to go, civil society is asking itself: where is the money for women’s equality and women’s empowerment? Will CSW 52 make a contribution?

Tuesday, March 4, 2008

Investing in Information

Speech of Lin McDevitt-Pugh, International Information Centre and Archives for the Women's Movement (IIAV) at the Commission on the Status of Women, New York, 3 March 2008

Mr Chair, distinguished delegates, valued NGO colleagues, thank you for this opportunity to address you on this most important issue.
I represent 400 women’s information organizations world wide. A century of collecting books, information, reports, research, documentation on what has to change, and how change has happened. Public policy makers know that transformation does not happen based on one good idea, or one well thought through policy. Sustained change takes thought, effort, commitment, communication. And documentation.
Civil servants come and go. Politicians come and go. Researchers come and go. But information remains. The collective memory of all our best efforts to implement policies that make a difference in women’s lives, is not in government offices. It is not in the drawers of civil servants. It is not even spread over all the women’s organisations and initiatives. You will find some of it there. Do you want to know where you can you find a copy of that magazine article? Where can you find that piece of research? It is at one of the women’s information centers in your country. If the centre is adequately resourced.
The UN recognized the importance of supporting independent women’s information organizations at the Division for the Advancement of Women, 'Seminar on Information Systems for the Advancement of Women for National Machineries' in Vienna in 1988. I quote: “National information systems should be developed. Information systems should not only include the collection, but also the processing and dissemination of information, and make use as far as possible of the most recent information and communication techniques.” The Beijing Platform for Action reaffirmed this. But today, women’s information organizations are not adequately resourced. And because of this, governments and civil society alike are losing an essential link in the information chain, the link that could guarantee continuity, the link that creates an informed citizenship.
400 women’s information organizations world wide call on you today to reaffirm this commitment. We call on you to ensure that the collective memory of change that benefits women is maintained. Ensure they have your documentation. Ensure they have a roof over their heads. We call on you to ensure that they are adequately resourced.
400 women’s information organizations are your capable partners.
You need them. So support them. Use and invest in them.
Thank you.

The co-signers are:
Association for Progressive Communications
Humanist Committee on Human Rights
Isis-Women's International Cross Cultural Exchange
Bridge, accredited through Womenkind Worldwide
IIAV, accredited through Nederlandse Vrouwen Raad
International Women's Tribune Centre

Gebrek aan fondsen voor vrouwenkenniscentra belemmering BPfA

CSW 52 gaat over de financering van gender equality en women's empowerment. Het Beijing Platform for Action (1995)bevat goede afspraken, maar de uitvoering wordt belemmerd door het ontbreken van financieel commitment daarvoor.Winst is dat de VN erkent dat de uitvoering van de Platform for Action tegen wordt gehouden doordat er te weinig middelen zijn. Dat weten de vrouwen NGOs al te goed. Financiering voor vrouwenorganisaties wordt steeds moeilijker en financiering voor vrouweninformatiecentra ook. Een 'adequate resourced gender knowledge infrastructure' is onontbeerlijk voor de uitvoering van de Beijing Platform for Action. In de praktijk blijkt, zo weten we van de 400 vrouweninformatieinstellingen in de Know How Community, dat de emancipatie kennisinfrastructuur zwaar onder druk is komen te staan, ook in Nederland. Tijdens de Know How Conferentie 2006 in Mexico is besloten om dit probleem onder de aandacht van de VN bekend te brengen.
Lin McDevitt-Pugh kreeg op 3 maart spreektijd, namens een aantal geaccrediteerde NGO's. NGOs werden niet toegelaten tot de zwaar bewaakte vergaderzaal of publieke tribune. Omdat tijdens de eerste CSW-week minder dan 10 NGO's de CSW mochten toespreken, was nog een handjevol NGO-sprekers, die zich ruim te voren hadden aangemeld, uitgenodigd hun 3 minuten statement te komen afleggen. Om in VN-processen te mogen participeren moeten NGOs door een strenge selectieprocedure heen. Eenmaal toegang hebben tot het gebouw betekent nog geen toegang tot de vergaderingen. Nooit eerder is in zo'n vroeg stadium, de eerste dag van de tweede week, de deur gesloten voor NGO's. Massaal protest heeft vooralsnog geen open deuren opgeleverd.

Na publikatie van de tekst van de interventie van Lin (Investing in Information) namens een aantal geaccrediteerde Nederlandse NGO's op het weblog van WO=MEN in New York kwamen er van allerlei kanten enthousiaste reacties. Zo liet het secretariaat van WO=MEN weten graag bij deze tekst aan te sluiten. Ook Aim for Human Rights, de nieuwe naam voor het Humanistisch Overleg Mensenrechten, liet weten veel belang te hechten aan het statement.

Leontine Bijleveld en Lin McDevitt-Pugh

Monday, March 3, 2008

Waar zijn de jongeren?

Afgelopen zaterdag hebben wij ons bij de Nederlandse NGO’s gevoegd in New York. Al kort na aankomst is ons duidelijk geworden dat er tijdens de 52e CSW weinig jongeren aanwezig zijn en dat de woorden jongeren en seksuele en reproductieve gezondheid en rechten veelal ontbreken.
Bijna de helft van de wereldpopulatie is jonger dan 25 jaar. Om gender gelijkheid effectief te bevorderen, moet dit al vanaf jonge leeftijd aangemoedigd worden. Jongerenorganisaties spelen een cruciale rol in het behartigen van gender gelijkheid, maar hebben vaak moeilijkheden in het werven van fondsen. Het is daarom noodzakelijk dat er speciale budgetrichtlijnen komen die toegankelijk en beschikbaar zijn voor jongerenorganisaties.
Hoewel het belang van jongerenorganisaties en jongerenparticipatie in het Beijing Platform for Action en ICPD programme of Action staat beschreven, wordt hier tot nu toe nauwelijks aandacht aan besteed.
Nederland heeft hierin de afgelopen jaren een voortrekkersrol gespeeld. Minister Koenders heeft samen met CHOICE het akkoord van Schokland ondertekend. Dit was een pleidooi voor het investeren in en ondersteunen van jongerenorganisaties op nationaal en internationaal niveau, zodat zij in hun eigen land de mogelijkheden hebben op te komen voor de rechten van jongeren. Wij hopen dat Nederland deze rol blijft spelen en een signaal afgeeft aan andere landen.

Ook het koppelen van gender gelijkheid aan seksuele en reproductieve gezondheid en rechten dat in meerdere VN verdragen is onderschreven, is tot nu toe nauwelijks uitgesproken bij deze 52e CSW. Het ontbreekt de EU voor het eerst aan een gezamenlijk standpunt, omdat Malta, Polen en Ierland zich tegen SRGR blijven verzetten. Nederland steunt dit gelukkig wel.
De komende week zullen wij in New York het belang van deze thema’s blijven benadrukken.
Wij willen met onze aanwezigheid en lobby de onmisbare rol van jongeren in het bevorderen van gender gelijkheid duidelijk maken.

Dieuwke Boersma en Annelies Mesman (WO=MEN en CHOICE for youth and sexuality)

Actie oproepen

UNIFEM is een handtekeningenactie begonnen tegen geweld tegen vrouwen. Voor de eerste 100.000 handtekeningen zal de Unites Nations Foundation $ 100.000 storten in het UN Trust Fund to End Violence against Women. Inmiddels zijn er ruim 200.000 handtekeningen verzameld, een groot deel digitaal: Say no to violence.

De Feminist Task Force van GCAP (Global Call to Action Against poverty) is een 8 maart kaartenactie begonnen onder de leus: Gender Equality to End Poverty.
De actie is via de secretarisgeneraal van de VN Ki Ban Moon gericht aan de regeringen om zich te committeren aan vergroten van de financiele steun voor gender equality en empowerment van vrouwen. En om zich te committeren aan het investeren in vrouwen en meisjes om de feminisering van de armoede uit te stoppen. Teken op Whitebandwomensday!

Leontine Bijleveld (WO=MEN en Netwerk VN-Vrouwenverdrag)

Andere landen ambitieuzer emancipatiebeleid dan Nederland

Veel landen besteedden in ieder geval de helft van hun spreektijd aan het emancipatiebeleid in eigen land. Bijna allemaal illustreerden dat met concrete maatregelen en met cijfers. De zeveneneenhalve regel in het Nederlandse statement steekt daar in omvang mager bij af.
Onder verwijzing naar de nieuwe emancipatienota en het verhoogde budget werd verkondigd dat het emancipatiebeleid een nieuwe impuls had gekregen. Dat het een beperkte verhoging is (10 miljoen voor de hele regeerperiode), waarmee de bezuinigingen van de afgelopen jaren niet goed gemaakt worden werd niet vermeld. Evenmin als het feit dat de homo-emancipatie hierin moet delen. Een flink deel van de extra middelen zal naar gemeentes gaan. Ter geruststelling wordt daaraan toegevoegd dat als voorwaarde gesteld wordt dat gemeenten ‘civil society and NGO’s‘ (sic) bij hun activiteiten moeten betrekken. Die mogen dat gratis doen en zonder ondersteuning van een landelijke apparaat van hun organisatie. Want zoals de landelijke overheid de financiering van landelijke vrouwenorganisaties heeft beëindigd, zo hebben zo goed als alle gemeenten de financiering van plaatselijke vrouwenorganisaties en emancipatieadviesraden afgeschaft de afgelopen jaren.
Dat wordt verkondigd dat het extra budget ook zal gebruikt worden voor versterking van de gender kennis infrastructuur is een gotspe. De twee organisaties die nog over zijn van de emancipatie-infrastructuur, IIAV en E-quality, hebben al geruime tijd een (al dan niet stilzwijgend) verbod zich in het openbaar kritisch uit te laten over het Nederlandse beleid. Beide organisaties zijn bovendien door Balkenende IV een korting van 25 % van hun budget per jaar in het vooruitzicht gesteld, terwijl ze net de vorige ‘efficiency-korting’ hadden verwerkt. Het is bovendien niet de bedoeling van het kabinet om met de bespaarde middelen andere civil society organisaties structureel te gaan ondersteunen.
Dan klonken de statements van andere EU-regeringen veel ambitieuzer, zelfs als we rekening houden met enige schone schijn. Ierland bijvoorbeeld stelt jaarlijks bijna 19 miljoen Euro ter beschikking voor subsidiëring van activiteiten, de national machinery en vrouwenorganisaties – dit naast fondsen voor de topprioriteiten geweld tegen vrouwen en vrouwenhandel. Het land is meer dan drie keer zo klein als Nederland.
Het Verenigd Koninkrijk legde opnieuw veel nadruk op het belang van ‘welresourced funding van de triple track approach: gender mainstreaming en wetgeving, specifieke maarregelen ten behoeve van positieverbetering van vrouwen en als derde spoor een actieve vrouwenbeweging die vrouwen ondersteunt en ‘hold governments to account’! Inspirerende voorbeelden te over: België met zijn Wet op de Gender Mainstreaming, Spanje met zijn Integrale Wet tegen geweld tegen vrouwen met bijbehorend budget van meer dan 212 miljoen Euro. Canada, waar de conservatieve regering stelde in eigen land meer geld dan ooit te besteden aan women’s equality and empowerment. Het is maar een greep. De Nederlandse NGO’s zullen moeten bezien hoe ze de tweede kamerleden met dergelijke voorbeelden kunnen inspireren de regering hier eens over te bevragen.

Leontine Bijleveld (WO=MEN en Netwerk VN-Vrouwenverdrag)

Sunday, March 2, 2008

Regering: vooral inzet buitenlands beleid in de etalage

De Nederlandse regeringsdelegatie profileert zich tijdens de CSW vooral op de versterkte inzet om gender gelijkheid te bereiken op het terrein van internationale samenwerking. Nog geen 10% van de spreektijd van de Nederlandse delegatie tijdens de beraadslagingen over het hoofdthema van de CSW ging over het binnenlandse emancipatiebeleid.
Woordvoerder Robert Dijksterhuis (Buza) zette uiteen hoe Nederland zich inzet voor de zeven prioriteiten die de VN-Task Force on Education and Gender Equality heeft gesteld om de gender kloof te dichten.
Nederland blijft 15% van het ontwikkelingsbudget bestemmen voor onderwijs. Dat zal vast ook meisjes ten goede komen, maar onduidelijk blijft hoe en hoeveel.
Het is zorgwekkend dat seksuele en reproductieve rechten en gezondheid in toenemende mate onder druk komen te staan. Dat vindt Nederland onaanvaardbaar en daarom wordt hiervoor 45 miljoen Euro extra ter beschikking gesteld.
De economische empowerment van vrouwen (prioriteiten 3, 4 en 5), waaronder recht op eigendom en erfrecht, ziet Nederland als een uitdaging maar ook als een kans. Een concrete inzet is (helaas) niet voorgesteld. De nadruk op het belang van de Decent Work Agenda (ILO) is niet verkeerd met het oog op het versterken van de tekst van de Slotverklaring op dit terrein (ontbreekt in de concepttekst).
Geweld tegen vrouwen is de 7e prioriteit en ook hiervoor heeft Nederland extra geld: 4 miljoen voor het UN Trust Fund to End Violence Against Women en 25 miljoen voor bilaterale activiteiten op dit terrein. Ook het in december gepubliceerde Nationale Actieplan Veiligheidsraad-resolutie 1325 (vrouwen in conflictgebieden) past bij deze prioriteit.
Prioriteit 6 is de gelijke deelname V/M in besluitvorming. Dijksterhuis: “In the last few days is has been stressed time and again that the voice of women often goes unheard. This is also resulting from the insufficient availability of funds for civil society initiatives to call for equal rights and opportunities for women. We have listened to this outcry.” Vervolgens presenteerde hij het MDG3-fonds (zie elders op dit weblog), met 50 miljoen Euro in 3,5 jaar voor activiteiten inclusief overheadkosten van de aanvragende vrouwen- en andere organisaties.
In Nederland luistert de regering niet naar deze ‘outcry’. Subsidie aan vrouwenorganisaties en andere civil society equal rights initiatives is, behalve een enkel project bij wijze van uitzondering, al geruime tijd niet meer aan de orde. Kabinet Balkenende IV is niet van plan daar verandering in te brengen.
Nederland steekt wat betreft het binnenlandse beleid mager af bij tal van andere landen. Wat betreft de internatonale samenwerking scoort Nederland aanmerkelijk beter als het gaat om financiering for gender equality and women’s empowerment. Gelukkig zijn er meer landen die een intensivering op dat terrein hebben aangekondigd.

Leontine Bijleveld (WO=MEN en netwerk VN-vrouwenverdrag)

Actie tegen VN-mortorium tegen abortus

Geïnspireerd door het Moratorium tegen de doodstraf (op 17 december 2007 door de Algemene Vergadering van de VN aanvaard) heeft de Italiaanse journalist Guiliano Ferrara opgeroepen om tot een VN moratorium tegen abortus te komen. Ferrara, uitgever van een rechtse krant in Italie en bekende TV-presentator, heeft al steun gekregen uit allerlei landen. Het Vaticaan voorop, maar ook katholieken en andere fundamentalistische groepen uit de VS, Duitland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk zijn de lobby begonnen.
De Italiaanse vrouwenorganisatie Arcidonna heeft tijdens de CSW het initiatief genomen tot een internationaal protest tegen Ferrara’s moratoriumactiviteiten. Tijdens de grote 8 maart manifestatie in Rome van de Italiaanse vakcentrales en vrouwenorganisaties (waaronder Arcidonna) zal de internationale adhesie publiek gemaakt worden. De boodschap is helder en duidelijk: als we het over vrouwenrechten hebben is een stap terug niet aan de orde.
WO=MEN, Hivos en het IIAV hebben de oproep onderschreven. Andere Nederlandse CSW-gangsters hadden (nog) geen mandaat van hun organisatie met accreditatie. Hier is de stand van zaken. Bij kunnen organisaties adhesie betuigen.

Leontine Bijleveld (WO=MEN en Netwerk VN-vrouwenverdrag)

Friday, February 29, 2008

Indicators help eliminate violence against women

Women’s organizations have carried the burden of stopping violence against women(VAW) for long enough. This was the general agreement at a high level round table on indicators to measure VAW held yesterday afternoon. The consensus is: it is up to governments to implement measures to stop VAW. The delegates on the floor at the UN say that it is not enough to support rape crisis centers, finance research, or reform violators. VAW is a crisis in society. Drastic measures are needed to stop it.

To support States in researching VAW the government statistician of Ghana is leading a UN effort to develop baseline studies on the incidence and extent of violence. But will the States undertake this research? The precariously funded national statistical offices will only do this work if their governments ask them to prioritize it. Will that happen?

It is good that States take on their responsibility. But it is going hand in hand with cutbacks in funding to civil society organizations. A likely scenario is this: women's organizations are de-resourced; government financed institutions are told to do their best to prioritize eliminating VAW. The institutions do not make VAW part of their strategic business plan. The champions of eliminating violence against women are under-sourced and are no longer meeting with mainstream actors. Expertise is lost. The baby is thrown out with the bathwater. VAW continues unabated.

The problem of losing expertise would be somewhat alleviated if adequately financed women’s information organizations store and make available the knowledge that has been generated. Unfortunately, women’s information organizations are finding it particularly difficult to access financial resources. At the CSW, women's information organizations are lobbying to ensure that agreements on resourcing the equality agenda includes resourcing both civil society organizations and women’s information organizations. The governments should and must take on their responsibility, but with sensible planning of their change strategy and with resourcing of expertise.

Lin McDevitt-Pugh - IIAV

Thursday, February 28, 2008

Peer pressure werkt

GENDERNET, het netwerk van genderdeskundigen, heeft samen met de statische afdeling van de OECD-DAC de 'Gender Equality Policy Marker' ontwikkeld. Dit instrument traceert de hoeveelheid geld die bilaterale donoren alloceren aan activiteiten gericht op gender gelijkheid en empowerment van vrouwen. Het wordt inmiddels bijna tien jaar toegepast. Tijdens de CSW presenteerde GENDERNET het nieuwe rapport met de cijfers over 2005 en 2006.

Zestien van de 23 leden gebruiken het instrument. Tot nog toe wordt het alleen toegepast op de sectorale budgetten van de bilaterale donoren. Die zijn in zes categorieën onderverdeeld: onderwijs, gezondheid- en bevolkingsprogramma's, andere sociale infrastructuur, economische infrastructuur, productie, multi-sectorale programma's. De budgetten voor noodhulp, schuldenverlichting, algemene budget steun, mulitalerale organisaties en NGO's worden nog niet gescreend. Er is een progressieve trend: een steeds groter deel van de sectorale bilaterale hulp wordt gescreend - in 2005 en 2006 per jaar ongeveer 26 miljard dollar van het totaal 53,8 miljard bilaterale sectoral hulp. Van de 26 miljard dollar werd 8,5 miljard besteed aan activiteiten die gender gelijkheid als expliciete en primaire doelstelling hadden of als belangrijk secundaire doelstelling. Dat laatste zou je gender mainstreaming kunnen noemen. Voor de OECD-DAC in zijn geheel zou dus zo'n 15 procent van de bilaterale sectorale hulp bijdragen aan gender gelijkheids doelstellingen. Over de periode 1999 - 2003 was dit nog 11 procent. Of er inderdaad meer geld naar gender gelijkheid gaat is hiermee nog niet bewezen. Het kan ook zijn dat er meer hulp beter gescreend wordt. In ieder geval was men het er over eens dat peer pressure werkt.

Uit de presentaties van Duitsland en Denemarken tijdens de bijeenkomst bleek dat de 'Gender Equality Policy Marker' ingezet wordt om de gender prestaties van ambtenaren op het Ministerie en de ambassades te beoordelen. Zo worden in Duitsland project aanvragen die negatief scoren op de Gender Equality Policy Marker niet goedgekeurd, maar verplicht doorgestuurd naar de gender afdeling van het Ministerie voor herbeoordeling. In Denemarken wil men verder gaan en ook de hulp aan NGO's en multilateralen screenen met de Gender Equality Policy Marker. Alleen met een volledige nulmeting kan Denemarken het tijdens de CSW uitgesproken voornemen waarmaken om de hulp aan gelijkheid en empowerment te verdubbelen in de periode 2008 - 2010.

Vanaf 2005 wordt ook de specifieke steun aan 'women's equality organisations and institutions' (steun aan vrouwenorganisaties en de nationale machineries) apart vermeld in de categorie andere sociale infrastructuur.

Nederland screent alle sectorale bilaterale hulp. In 2005 en 2006 heeft 29 procent daarvan gender gelijkheid als primaire of secundaire doelstelling. Dit wordt vooral besteed binnen de sectoren onderwijs en gezondheid- en bevolkingsprogramma's. Tien miljoen dollar ging naar vrouwenorganisaties en -instituties. Gezien de voornemens van Minister Koenders, ook verwoord in de verklaring van de Nederlandse regering vandaag, zal Nederland naar verwachting beter scoren in het volgende OECD-DAC rapport.

Ook hier loopt ontwikkelingsamenwerking vooruit op de andere departmenten.
Als het mogelijk is om bestedingen aan gender equality en gender mainstreaming in ontwikkelingshulp te traceren , dan moet dat toch ook mogelijk zijn bij de budgetten van overige departementen, provincies en gemeenten? We zijn benieuwd wanneer de 'Gender Equality Policy Marker' in het Nederlands vertaald EN gebruikt wordt.

Ireen Dubel - Hivos

Voorzitter CEDAW: VN-Vrouwenverdrag is juridisch bindend

Dubravka Simonovic, voorzitter van het expertcomite dat toezicht houdt op de naleving van het VN-Vrouwenverdrag, maakte deel uit van het expertpanel op dinsdagochtend 25 februari. Ze wees op de omvattende reikwijdte van het verdrag (bestrijkt alle aspecten van het leven), daarmee de ondeelbaarheid en de onderlinge samenhang van mensenrechten onderstrepend. Ze erkende dat het Verdrag geen expliciete bepaling bevat over het financieren van gender equality en empowerment van vrouwen. Echter: "It is clear that the Convention as legal binding instrument contains international obligations to fully finance its implementation. " Vervolgens vatte ze de belangrijkste bevindingen uit de Concluding Remarks inzake 69 State Parties de afgelopen twee jaar samen (paper Dubravka Simonovic, in English). Slechts 13 van de 69 staten had het committee kunnen complimenteren wat betreft de financiering van de implementatie van het Verdrag.
In het debat, mede in reactie op vragen en opmerkingen van de verschillende (regerings)delegaties onderstreepte Simonovic verschillende malen dat het bij het implementeren van CEDAW niet om intenties gaat, maar op resultaat, juist vanwege het verplichtend karaker van het Verdrag.

Leontine Bijleveld (WO=MEN en Netwerk VN-Vrouwenverdrag)

Wednesday, February 27, 2008

Nederland blokkeert aanscherpen slotverklaring

Uit de briefing van het Sloveens voorzitterschap woensdagmiddag bleek dat de maandag ingestoken amendementen in ieder geval ten dele resultaat hebben afgeworpen. Zo is er overeenstemming over het toevoegen van kennisinfrastructuur in de paragrafen die gaan over de noodzaak van financiele steun aan vrouwenorganisaties, in de EU-delegatie althans. Men zoekt nog naar exacte bewoording, wellicht wordt dat gender expertisecentra.
Op verschillende punten zet het Sloveens voorzitterschap er zich voor in om de tekst van de slotverklaring sterker te maken. Nederland ondersteunt deze inzet helaas niet op alle punten, in tegendeel. Zo voert Nederland, naar verluidt, het verzet aan tegen de sterkere bewoordingen over de financiering van ' womens rights organisations' (zowel civil society als national machinery) in de onderhandelingen in het EU-kamp. Spanje en het Verenigd Koninkrijk hadden zich publiekelijk eerder (maandag) een warm voorstander betoond. Het Sloveens voorzitterschap heeft zich hiervoor ook sterk gemaakt. Morgen zou een laatste poging gedaan worden om Nederland over de streep te trekken.
Misschien kan dan inspiratie ontleend worden aan de bijeenkomst Going Dutch (zie hieronder). Daar verklaarde de woordvoerder van de Nederlandse delegatie dat ons land zo veel waarde hecht aan de stem van civil society, dat er ruime middelen voor worden vrijgemaakt. Ook al betekent dat het financieren van kritische oordelen over eigen beleid. Dat houdt je scherp en bij de realiteit, zei Robert Dijksterhuis (hoofd DSI/ER ministerie Buitenlandse Zaken).
Kennelijk spreekt de Nederlandse overheid niet (meer) met een mond. Want het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen draagt uit dat alleen organisaties die het overheidsemancipatiebeleid ondersteunen en uitdragen nog op subsidie kunnen rekenen. OC&W wil geen subsidie verlenen aan vrouwenorganisaties; wat er nog over is van de emanciatie-infrastructuur moet een kwart van het geld inleveren en er gaat (opnieuw) veel emancipatiegeld overgeheveld worden naar gemeenten (die veelal zelf hun emancipatieinfrastructuur de afgelopen jaren hebben afgeschaft). Gelukkig heeft de Tweede Kamer eind vorig jaar het groene licht daarvoor nog niet gegeven - eerst een brede evaluatie.
Leontine Bijleveld (WO=MEN en Netwerk VN-Vrouwenverdrag)

Going Dutch

Content and exchange were the key words to describe today's lunch, with the intriguing title "Going Dutch", sponsored by the Dutch Permanent Representation. In a build-up to the Dutch Announcement of the MDG3 fund, which will allocate €50 million over the next three and a half years, several excellent speakers took the floor.

Lydia Alpizar, Executive Director of AWID, eloquently addressed the distinction between funding and resourcing. Models of funding that have been used in the past have not worked because they were not based on resourcing the organizations. Civil society comes in many sizes and the different kinds of organizations can have a differently important impact on women's rights and women's equality. Funding mechanisms need to address these differences.

Ireen Dubel, speaking on behalf of Hivos, added that women's civil society organizations in all their diversity are the driving force for the agenda of women's rights and gender equality. They play a crucial role in social transformation processes. She explained that it is important that funders understand that these organizations are an important resource, next to governments. She applauded the Dutch government's approach to financing dissident voices, as innovation comes from having many different approaches and knowledge at the table.

When Robert Dijksterhuis of the Dutch Ministry of Foreign Affairs took the mike, a hush descended on the room. Influenced by powerful reports produced by the Dutch women's movement, and a strong lobby, the Minister has made funds available to support women's organizations for the coming 3,5 years. Will organizations be able to use this fund for the sustainable development of organizations, rather than simply for projects? Most definitely: in fact, it is the fervent hope of the ministry that organizations that submit plans to the fund ensure t hat they include adequate support for organizational development. And will it support networks? Most certainly: in fact, the fund has been developed to promote organizations working together.
The chair, Bisi Adeleye-Fayemi of the African Women's Development Fund, wrapped up the meeting with a toast to the Dutch governemnt, commending them on their leadership in this important matter, the money matter. She expressed the hope that in four years, the fund will be topped up with a further €250,000 for the next three and a half year period. And by the way, the hosts did not ask the guests to pay the bill for the lunch. "Going Dutch" may well become known as an expression of hearty hosting.

'Mama Beijing' (Gertrude Mongella) takes the floor during the lively question and answer session.

Lin McDevitt-Pugh - IIAV

Tuesday, February 26, 2008

Amendementen voor de slotverklaring

Maandagmiddag zijn Lin (McDevitt-Pugh van het IIAV) en ik driftig in de weer geweest om concrete amendementen te maken voor het ontwerp document voor de slotverklaring. We legden de Aanbevelingen van de Nederlandse NGO's (verkrijgbaar via een email naar naast de ontwerp verklaring die circuleerde en formuleerden amendementen waarmee de Nederlandse regeringsdelegatie mee uit de voeten zou kunnen. Dat moest maandag 18 uur gebundeld worden door E-quality en doorgeleid, zo hadden we met de regeringsdelegatie afgesproken. Behalve onze amendementen waren er nog een of twee op papier aangeleverd, die Lin uiteindelijk met haar laptop naar de Nederlandse delegatie zond. Erg gemakkelijk dat er in het hele VN-gebouw gratis WIFI draadloos toegang tot internet is!
Vandaag heeft Lin de amendementen nog even uitgeprint (altijd gemakkelijker te lobbyen met een concrete tekst op papier in je hand).
Vandaag (dinsdag) bleek dat een deel van de Nederlandse delegatie niet hadden begrepen dat er concrete tekstvoorstellen gemaakt moesten worden. Ze hadden er op gerekend dat de regeringsdelegatie zelf wel uit de voeten zou kunnen met de verklaring van de NVR. Met vereende krachten zijn nog tekstvoorstellen gemaakt en via email doorgeleid. Woensdagochtend vroeg echter kwam het bericht dat het Sloveense voorzitterschap geen nieuwe teksten wilde aanvaarden.

Leontine Bijleveld (WO-MEN en Netwerk VN-Vrouwenverdrag)

Andalucia inspireert met genderbeleid

Naast de in eerdere berichten genoemde bijdragen van sommige regeringsdelegaties was ook die van Spanje interessant in de groepssessie B maandagmiddag. Twee zaken zijn belangrijk volgens de Spaanse afgevaardigde: uitbreiding van het budget voor gender equality and women's rights organisations, zowel in het internationale beleid als op het thuisfront. Daarnaast gender sensitive budgetplanning bij alle departementen, niet alleen het ministerie van financien.
Als voorbeeld werd de autonome regio Andalucia genoemd. Daar is het Instituto de la Mujer (een national machinery) met voldoende budget (ongeveer 650 fte en kantoren in alle provincies van de regio) met bevoegdheden om alle departementen met hun budget kritisch tegen het licht te houden, voordat tot uitvoering wordt overgegaan. Het Vrouwenbureau krijgt bovendien alle wetsontwerpen voordat ze bij het parlement worden ingediend voor een Gender Impact Assessment.
Hoe zouden we voor elkaar kunnen krijgen dat de Nederlandse overheden zich daardoor laten inspireren?

Leontine Bijleveld (WO=MEN en Netwerk VN-vrouwenverdrag)

Money Matters Indeed

Thank you Mr. Moderator, honourable Ministers, distinguished delegates and NGO colleagues and friends,

On behalf of the Dutch development agency Hivos I would like to express our excitement that the M word, Money, is on the CSW agenda. Equality requires money and investments and so Money Matters Indeed.

It is a matter of political will of all stakeholders to reverse the negative trend of de-investment in gender equality and the empowerment of women and girls throughout the world.
This negative trend has been remarkably universal and similar. In the South, East, and the North. In the field of international co-operation and at the domestic levels.

In 1995 women departed from Beijing excited with high expectations given the political, policy and financial commitments agreed upon by in fact all the states in the world.
All stakeholders were guided to implement the two-track strategy of the Beijing Platform for Action:
- specific policy, programmes and resources for the empowerment of women and girls and;
- integration of women’s interests and gender equality perspectives into the mainstream of all policies, programmes and resource allocations.

Today we know what has happened to this twin strategy. Both twins have been undernourished. Twin one consists of women’s rights organisations and gender experts. They are the prime drivers of the women’s rights and equality agenda. Current funding and policy modalities have reduced their access to financial resources. So it has been and still is a situation of starvation and survival and no scaling up of resources.
Twin two, known by the infamous term gender mainstreaming, was away streamed into invisibility, nobody’s responsibility and therefore no accountability to the agenda of women’s rights, equality and empowerment.

Evaluations by a wide range of actors, AWID’s research on Where is the Money for Women’s Rights, CEDAW shadow reports, the OECD-DAC Gender Equality Policy Marker and various bi- and multilaterals all point to the same direction. A persistent gap between policy and implementation. The required human and financial resources do not match the rhetoric and policy objectives on gender equality.

My message is a simple one, based on Hivos experience. Formulate and implement financial targets. Allocate substantial, earmarked, long-term budgets for both tracks. Empowerment and gender equality should be a compulsory sector in its own right for all stakeholders and at all levels, with status, mandate and resources. The promised scaling up of resources and for results should above all go to and benefit women’s rights organisations. We need no more words and documents but we do need money right now! I suggest that you shall include this in your agreed conclusions for the CSW.

Thank you!
Ireen Dubel - Hivos

Om de speech in het Farsi te lezen, zie:

Applaus voor NGO's

De middag sessie van dag één van de CSW bestond uit een high-level roundtable over 'financing for gender equality and the empowerment of women'. Gezien de overweldigende belangstelling, er zijn meer dan vijf duizend NGO deelnemers naast de officiële delegaties, werd de roundtable over twee grote zalen verdeeld, met elk plaats voor meer dan vijf honderd deelnemers. Zoals de rangorde van de VN vereist krijgen ministers als eerste het woord, vervolgens de nationale delegatie leiders, diplomaten bij de VN of binnengevlogen ambtenaren. Als uitsmijter mochten enkele van te voren geselecteerde VN instellingen en NGO's in drie minuter een statement uitbrengen. Hivos was één van de drie NGO's. De instructie voor interventies was helder. Geen statements van papier voor lezen, maar juist proactief, elkaar bevragen en becommentarieren. Het werd een uiterst saaie, slaapverwekkende sessie, met opsommingen over nationale inspanningen of intenties en over, financiële bestedingen voor emancipatie. Alleen de Zuidafrikaanse, Nieuw-Zeelandse, Canadese, Turkse en Britse delegaties waren concreet, to the point en ambitieus. Tijdens het laatste half uur kwamen de NGO's aan het woord, eerst Hivos en daarna Hivos partner DAWN. We kregen beiden een applaus voor onze interventies. Als enigen die middag! Door een gelukkige toeval zaten Peggy Antrobus van DAWN en ik achter de Zuidafrikaanse delegatie. Zanele Mbeki kwam ons na afloop bedanken en vroeg zich af waarom ze twee en een half uur had moeten wachte voor er eindelijk iets zinnigs werd gezegd. Of ik mijn speech maar naar haar wilde opsturen.

Ireen Dubel - Hivos

Monday, February 25, 2008

Seksuele en Reproduktieve Rechten en Gezondheid toch in EU-verklaring

Malta, Polen en Ierland lagen tot op het laatste moment dwars, maar konden toch niet voorkomen dat de Sloveens EU-woordvoerder het belang van SRRG zoals het in het jargon heet onderstreepte. Er is namelijk een compromis in de Europese Unie: er mag niet teruggekomen worden op eerder ingenomen standpunten in de internationale arena. Dus wat in de VN-conferenties in Kairo en Beijing is aanvaard als standpunten over seksuele en reproduktieve rechten en gezondheid blijft staan, maar er mag eigenlijk niets aan worden toegevoegd. Dat was, onder meer door inspanning van de Nederlandse regeringsdelegatie, toch gelukt. De Polen waren zo boos dat ze het protocol wilden doorbreken: ze wilden een statement afgeven dat ze tegen abortus zijn, zonder eerst de aanwezige ministers uit andere landen aan het woord te laten, zoals het protocol voorschrijft.
Tsja dan was Sudan slimmer: die hadden wel een minister gestuurd die dan ook vrij snel het woord kreeg. In Sudan was eigenlijk geen sprake van geweld tegen vrouwen, jammer dat sommige soldaten uit de VN-vredesmacht misbruik maakten van hun positie, maar verder was alles OK.

Leontine Bijleveld (WO=MEN en Netwerk VN-Vrouwenverdrag)

VN start alomvattende campagne tegen geweld tegen vrouwen

Op de openingsdag van de 52ste vergadering van de Commission on the Status of Women kondigde Secretary General Ban Ki-moon (VN) een omvattende campagne aan die tot doel heeft alle geweld tegen vrouwen uit te bannen. De campagne loopt tot 2015 - het jaar waarop de Millennium Development Goals (MDG's) bereikt moeten zijn. Dan moet dus ook alle geweld tegen vrouwen uitgebannen zijn. In 2010 zal een High Level Event plaatsvinden, waarop bezien wordt of de campagne op koers zit. Alle VN-organisaties moeten gaan samenwerken in deze campagne, die startte met een oorverdovende fluitconcert. "United we stand, eh eh eh United we shall succeed." Zie en
Leontine Bijleveld (WO=MEN en Netwerk VN-Vrouwenverdrag)

25 februari 2008

Leontine Bijleveld foto: Lin Mcdevitt-Pugh

Leontine Bijleveld

Sunday, February 24, 2008

24 februari 2008 - Behouden aankomst

De vlucht naar New York bood ruim tijd om een programma samen te stellen uit het officiele programma en de talloze site events van VN-lidstaten en NGO's. Op Schiphol nog even wat zaken doorgenomen met Robert Dijksterhuis (BuZa), die in dezelfde vlucht bleek te zitten Hij vertelde de afgelopen weken de jaarplannen van alle posten en directies op gendervoornemens te hebben beoordeeld. Binnenkort worden de rode, gele en groene kaarten uitgedeeld. Minister Koenders zal daar zelf een rol bij spelen. Het nieuwe genderelan op BuZa doet verfrissend aan, mogen de andere ministeries snel daarmee besmet worden!
Onderweg ook een een flink deel van de voorbereidende stukken doorgenomen. Ik ben benieuwd of en hoe de vrij algemene mooie voornemens geconcretiseerd gaan worden.
Ik reis samen met Ireen Dubel van Hivos (ook bij WO=MEN), neemt nog even haar aantekeningen door voor haar interventie in de High-level round table on experiences, lessons, learned and good practices in het officiele programma maandagmiddag.
In New York, terug van de supermarkt, al de meteen een andere Nederlandse CSW-gangster tegen gekomen (Regina Smit die hier al sinds donderdag is, ze kwam met haar man uit een concert).
Niet te laat naar bed (althans als we de tijd in New York aan houden), want we willen vroeg in de rij voor de registratie gaan staan.

Leontine Bijleveld
(namen WO=MEN en het Netwerk VN-Vrouwenverdrag bij de CSW)