Monday, March 3, 2008

Andere landen ambitieuzer emancipatiebeleid dan Nederland

Veel landen besteedden in ieder geval de helft van hun spreektijd aan het emancipatiebeleid in eigen land. Bijna allemaal illustreerden dat met concrete maatregelen en met cijfers. De zeveneneenhalve regel in het Nederlandse statement steekt daar in omvang mager bij af.
Onder verwijzing naar de nieuwe emancipatienota en het verhoogde budget werd verkondigd dat het emancipatiebeleid een nieuwe impuls had gekregen. Dat het een beperkte verhoging is (10 miljoen voor de hele regeerperiode), waarmee de bezuinigingen van de afgelopen jaren niet goed gemaakt worden werd niet vermeld. Evenmin als het feit dat de homo-emancipatie hierin moet delen. Een flink deel van de extra middelen zal naar gemeentes gaan. Ter geruststelling wordt daaraan toegevoegd dat als voorwaarde gesteld wordt dat gemeenten ‘civil society and NGO’s‘ (sic) bij hun activiteiten moeten betrekken. Die mogen dat gratis doen en zonder ondersteuning van een landelijke apparaat van hun organisatie. Want zoals de landelijke overheid de financiering van landelijke vrouwenorganisaties heeft beëindigd, zo hebben zo goed als alle gemeenten de financiering van plaatselijke vrouwenorganisaties en emancipatieadviesraden afgeschaft de afgelopen jaren.
Dat wordt verkondigd dat het extra budget ook zal gebruikt worden voor versterking van de gender kennis infrastructuur is een gotspe. De twee organisaties die nog over zijn van de emancipatie-infrastructuur, IIAV en E-quality, hebben al geruime tijd een (al dan niet stilzwijgend) verbod zich in het openbaar kritisch uit te laten over het Nederlandse beleid. Beide organisaties zijn bovendien door Balkenende IV een korting van 25 % van hun budget per jaar in het vooruitzicht gesteld, terwijl ze net de vorige ‘efficiency-korting’ hadden verwerkt. Het is bovendien niet de bedoeling van het kabinet om met de bespaarde middelen andere civil society organisaties structureel te gaan ondersteunen.
Dan klonken de statements van andere EU-regeringen veel ambitieuzer, zelfs als we rekening houden met enige schone schijn. Ierland bijvoorbeeld stelt jaarlijks bijna 19 miljoen Euro ter beschikking voor subsidiëring van activiteiten, de national machinery en vrouwenorganisaties – dit naast fondsen voor de topprioriteiten geweld tegen vrouwen en vrouwenhandel. Het land is meer dan drie keer zo klein als Nederland.
Het Verenigd Koninkrijk legde opnieuw veel nadruk op het belang van ‘welresourced funding van de triple track approach: gender mainstreaming en wetgeving, specifieke maarregelen ten behoeve van positieverbetering van vrouwen en als derde spoor een actieve vrouwenbeweging die vrouwen ondersteunt en ‘hold governments to account’! Inspirerende voorbeelden te over: België met zijn Wet op de Gender Mainstreaming, Spanje met zijn Integrale Wet tegen geweld tegen vrouwen met bijbehorend budget van meer dan 212 miljoen Euro. Canada, waar de conservatieve regering stelde in eigen land meer geld dan ooit te besteden aan women’s equality and empowerment. Het is maar een greep. De Nederlandse NGO’s zullen moeten bezien hoe ze de tweede kamerleden met dergelijke voorbeelden kunnen inspireren de regering hier eens over te bevragen.

Leontine Bijleveld (WO=MEN en Netwerk VN-Vrouwenverdrag)

No comments: