Marian ter Haar, werkzaam bij NISB en de gekozen Nederlandse Vrouwenvertegenwoordigster bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties 2009
Woensdag 4 maart, New York.
De werelden van de NGO’s en de officiele regeringsdelegaties zijn min of meer gescheiden. De beide partijen hebben hun eigen circuits en onderhandelingen, maar kunnen elkaar ook van dienst zijn. In ons geval loopt het aardig soepel. Ines Orobio de Castro, van E-quality, is de centrale figuur in de delegatie van NGO’s. E-quality krijgt subsidie van Buitenlandse Zaken om de NGO’s een beetje weg wijs te maken en een werkbare relatie met elkaar en de regeringsdelegatie stimuleren. Het is natuurlijk de bedoeling dat beide ‘sferen’ elkaar versterken en elkaar niet voor de voeten lopen. Dat betekent o.a. dat de NGO afgevaardigden in principe niet op eigen houtje de Nederlandse delegatieleden lobby-en of benaderen. Dat is onrustig, waarschijnlijk niet zo effectief, en tactisch ook niet sterk. Vandaar dat Ines een aantal momenten met hen heeft afgesproken en relevante teksten worden via de e-mail gewisseld. Dat laatste is slim, want op die manier is de expertise van een vrij grote delegatie met experts op verschillende gebieden, snel voor de officiële delegatie beschikbaar. Nathalie van Cordaid, ik schreef al eerder over haar, heeft een netwerk van professionals en ervaringsdeskundigen die alles weten over ‘home based care’ een erg centraal begrip in de hele equal care zaak. Dus zij buigen zich met elkaar over de teksten, dus de inspiratie en inbreng komt niet alleen van de NL NGO delegatie want in het netwerk van Nathalie zitten allerlei nationaliteiten en organisaties. Het zelfde geldt voor Loeky die ook verbonden is met tal van mensenrechten experts uit verschillende landen. Bijna ongemerkt wordt de kennis verspreid en profiteert onze regeringsdelegatie van de informatie.
En dan is het natuurlijk nog maar het begin, de echte zaken worden tussen de regio’s gedaan. Op dit moment zijn de leden van de regeringsdelegatie bezig met de afstemming tussen de Europese landen. En dat valt niet altijd mee. Vorig jaar hebben Malta, Polen en Ierland nogal wat stof op doen waaien met een eigenlijk niet onderhandelbare uitgangspunt. Vanmiddag had ik een lunchafspraak met de regeringsdelegatie bestaande uit Carleen Scheele en Anita de Groot en Mira Woldberg als vertegenwoodigster van de Permanente Vertegenwoordiger van de VN. Met Mira heb ik kennisgemaakt met het oog op mijn activiteiten als vrouwenvertegenwoordigster bij de Algemene vergadering.
Anita en Carlien had ik ontmoet bij de NGO briefing in februari. Het is erg gezellig en we informeren elkaar over de stand van de kunst in beide kanten van deze bijzondere conferentie. Anita en Carlien spreken vooral met de Scandinavische landen over de te volgen strategie. Het is spannend maar alles loopt tot nu toe voorspoedig. Vanmiddag komen er gevoeliger zaken aan de orde, geboortebeperking, een altijd gevoelig onderwerp. Vrijdag moet er consensus bereikt worden, daarna gaan de onderhandelingen met de andere regio’s beginnen.
De inbreng vanuit de NGO’s wordt zeer gewaardeerd en als van een heel goed niveau beoordeeld. Ik kan melden dat de briefing bij de PV afgelopen maandag heel positief is beoordeeld door de NGO gedelegeerden. Tussen de bedrijven door zijn Carlien en Anita druk met de integrale emancipatie-effectrapportage, de definitieve analyse moet volgende week klaar zijn.
Ik bespreek met Mira in grote lijnen mijn idee is over de vertegenwoordiging en hoe mijn statement er ongeveer uit gaat zien en wat ik in Nederland gedaan heb aan mijn voorbereidingen. De sfeer is ontspannen en erg gezellig, twee uur later sta ik weer buiten, de zon schijnt, de wind is straf en er ligt nog volop sneeuw, ik vervolg mijn dag op de VN met een tevreden gevoel.” Marian ter haar
Comments