Ines Orobio de Castro van E-Quality deelt haar CSW ervaringen op de E-Quality website en hier op de Wo=men blog
Op vrijdag (13/3) zou om half 3 duidelijk worden of er Agreed Conclusions zouden komen. Het duurde echter tot 18.00 uur voordat de vergadering weer werd hervat. Het secretariaat van de CSW had kans gezien om een nieuwe Agreed Conclusion te maken. Weliswaar niet bepaald een hemelbestormend document, maar toch. Het was nu take it or leave it: het hele pakket of niets. Syrië sputterde wat, Iran en Quatar zeiden nee. Daarmee leek de zaak afgeschoten, maar toch gingen de EU en diverse andere landen weer aan de gang om die twee over te halen, dan wel via bevriende mogendheden onder druk te zetten. Want de meeste lidstaten, inclusief notoire dwarsliggers, vonden het toch wel heel erg als de CSW zou worden afgesloten zonder Agreed Conclusions. Het duurde en duurde en om 19.15 moest ik echt weg naar het vliegveld. Onderweg in de taxi kreeg ik een sms van Joan Ferrier dat uiteindelijk de AC's waren aangenomen.
Ik kan ze niet opsturen, want ik heb alleen een papieren versie, en ze staan nog niet op site. ( http://www.un.org/womenwatch/daw/csw/53sess.htm )
Gemengde gevoelens, want dit slotdocument stelt niet veel voor. Zo is de uiterst brave paragraaf over sexual en reproductive rights van de EU verdwenen. Het lijkt elk jaar moeilijker te worden. Een paar landen kunnen alle andere in gijzeling nemen. En het leek wel of sommige landen precies de bedoeling hadden om te traineren. In ieder geval had het niets meer met het onderwerp te maken. Eerst gingen ze dwarsliggen bij het hoofdthema, en toen de druk op de ketel te hoog werd gingen ze ineens moeilijk doen over de pre-ambule.
Wel bewondering voor het bureau van de CSW dat ze binnen een paar uur een nieuwe tekst gemaakt hebben. Hoog tijd voor een resolutie-vorm, gewoon meerderheid van stemmen.
Dat was het dan. Wij (NL NGO's) hadden in ieder geval een goede samenwerking en werden regelmatig voorzien van informatie door de NL delegatie. Iedereen bedankt, en tot ziens bij de debriefing." Ines Orobio de Castro
Bericht van Ines eerder op de dag
Het wil niet vlotten met de Agreed Conclusions. Met name Syrie gesteund door Iran ligt extreem dwars. Wil op het gebied van mensenrechten van vrouwen en specifiek wat betreft geweld tegen vrouwen, uitzonderingen op grond van religie, cultuur e.d. Afgelopen nacht heeft men tot 6.00 in de morgen onderhandeld. De vorige nacht tot 2.00 uur.
Ondertussen heeft Mira Woldberg (van de NL delegatie) gisteren samen met USA, Nieuw Zeeland, Canada, Egypte en Maleisia 6 nieuwe paragrafen mbt HIV/Aids kunnen fabriceren. De draft Agreed Conclusions waren in het begin 5 pagina's lang, afgelopen maandag waren ze uitgegroeid tot 25 pagina's! Vooral bij het gedeelte over HIV/AIDS waren er tientallen alternatieve paragrafen en/of frasen ingevoerd, die met geen mogelijkheid onderhandelbaar waren, laat staat kondern worden teruggebracht tot een overzichtelijk aantal. Vooral dankzij de compromisloze opstelling van Syrie.
De EU zal nog tekst over reproductieve rechten inbrengen. Afgelopen woensdag (11-3) is de EU er namelijk eindelijk in geslaagd tot overeenstemming te komen. Dat wil zeggen dat Malta overstag is gegaan wat betreft reproductieve rechten, onder voorwaarde dat die alleen in relatie tot HIV/AIDS zouden worden genoemd (dus in de verste verte niets met abortus van doen). Daar was wel overleg op ambassadeursniveau voor nodig geweest. Overigens zal deze EU inbreng het niet halen geen enkele andere delegatie heeft iets over reproductieve rechten), maar het moet in ieder geval op de agenda worden gezet en er ook blijven.
De EU staat ook alleen wat betreft het invoeren van een statement over de hervorming van de gender structuur binnen de VN (GEAR). Helemaal alleen? Nee, want een klein eilandje in de Grote Oceaan, Niue geheten, gaat samen met Zwitserland nog proberen iets hierover te formuleren en in de onderhandelingen te brengen.
Op dit moment (vrijdag 13.00 u) gelooft niemand dat er Agreed Conclusions. Er wordt gesproken over een andere methode van werken, want die nachtelijke sessies en eindeloos getraineer - 1 land kan alle andere gijzelen - leiden tot niets, behalve slechte humeuren.
De CSW zou uitsluitend met resoluties kunnen gaan werken, dan is alleen een meerderheid van stemmen nodig.
Vanmiddag om drie uur wordt waarschijnlijk duidelijk of er nog een door iedereen gedragen slotdocument in zit. Als dat zo is laat ik de uitkomst nog weten.
Ines Orobio de Castro
Op vrijdag (13/3) zou om half 3 duidelijk worden of er Agreed Conclusions zouden komen. Het duurde echter tot 18.00 uur voordat de vergadering weer werd hervat. Het secretariaat van de CSW had kans gezien om een nieuwe Agreed Conclusion te maken. Weliswaar niet bepaald een hemelbestormend document, maar toch. Het was nu take it or leave it: het hele pakket of niets. Syrië sputterde wat, Iran en Quatar zeiden nee. Daarmee leek de zaak afgeschoten, maar toch gingen de EU en diverse andere landen weer aan de gang om die twee over te halen, dan wel via bevriende mogendheden onder druk te zetten. Want de meeste lidstaten, inclusief notoire dwarsliggers, vonden het toch wel heel erg als de CSW zou worden afgesloten zonder Agreed Conclusions. Het duurde en duurde en om 19.15 moest ik echt weg naar het vliegveld. Onderweg in de taxi kreeg ik een sms van Joan Ferrier dat uiteindelijk de AC's waren aangenomen.
Ik kan ze niet opsturen, want ik heb alleen een papieren versie, en ze staan nog niet op site. ( http://www.un.org/womenwatch/daw/csw/53sess.htm )
Gemengde gevoelens, want dit slotdocument stelt niet veel voor. Zo is de uiterst brave paragraaf over sexual en reproductive rights van de EU verdwenen. Het lijkt elk jaar moeilijker te worden. Een paar landen kunnen alle andere in gijzeling nemen. En het leek wel of sommige landen precies de bedoeling hadden om te traineren. In ieder geval had het niets meer met het onderwerp te maken. Eerst gingen ze dwarsliggen bij het hoofdthema, en toen de druk op de ketel te hoog werd gingen ze ineens moeilijk doen over de pre-ambule.
Wel bewondering voor het bureau van de CSW dat ze binnen een paar uur een nieuwe tekst gemaakt hebben. Hoog tijd voor een resolutie-vorm, gewoon meerderheid van stemmen.
Dat was het dan. Wij (NL NGO's) hadden in ieder geval een goede samenwerking en werden regelmatig voorzien van informatie door de NL delegatie. Iedereen bedankt, en tot ziens bij de debriefing." Ines Orobio de Castro
Bericht van Ines eerder op de dag
Het wil niet vlotten met de Agreed Conclusions. Met name Syrie gesteund door Iran ligt extreem dwars. Wil op het gebied van mensenrechten van vrouwen en specifiek wat betreft geweld tegen vrouwen, uitzonderingen op grond van religie, cultuur e.d. Afgelopen nacht heeft men tot 6.00 in de morgen onderhandeld. De vorige nacht tot 2.00 uur.
Ondertussen heeft Mira Woldberg (van de NL delegatie) gisteren samen met USA, Nieuw Zeeland, Canada, Egypte en Maleisia 6 nieuwe paragrafen mbt HIV/Aids kunnen fabriceren. De draft Agreed Conclusions waren in het begin 5 pagina's lang, afgelopen maandag waren ze uitgegroeid tot 25 pagina's! Vooral bij het gedeelte over HIV/AIDS waren er tientallen alternatieve paragrafen en/of frasen ingevoerd, die met geen mogelijkheid onderhandelbaar waren, laat staat kondern worden teruggebracht tot een overzichtelijk aantal. Vooral dankzij de compromisloze opstelling van Syrie.
De EU zal nog tekst over reproductieve rechten inbrengen. Afgelopen woensdag (11-3) is de EU er namelijk eindelijk in geslaagd tot overeenstemming te komen. Dat wil zeggen dat Malta overstag is gegaan wat betreft reproductieve rechten, onder voorwaarde dat die alleen in relatie tot HIV/AIDS zouden worden genoemd (dus in de verste verte niets met abortus van doen). Daar was wel overleg op ambassadeursniveau voor nodig geweest. Overigens zal deze EU inbreng het niet halen geen enkele andere delegatie heeft iets over reproductieve rechten), maar het moet in ieder geval op de agenda worden gezet en er ook blijven.
De EU staat ook alleen wat betreft het invoeren van een statement over de hervorming van de gender structuur binnen de VN (GEAR). Helemaal alleen? Nee, want een klein eilandje in de Grote Oceaan, Niue geheten, gaat samen met Zwitserland nog proberen iets hierover te formuleren en in de onderhandelingen te brengen.
Op dit moment (vrijdag 13.00 u) gelooft niemand dat er Agreed Conclusions. Er wordt gesproken over een andere methode van werken, want die nachtelijke sessies en eindeloos getraineer - 1 land kan alle andere gijzelen - leiden tot niets, behalve slechte humeuren.
De CSW zou uitsluitend met resoluties kunnen gaan werken, dan is alleen een meerderheid van stemmen nodig.
Vanmiddag om drie uur wordt waarschijnlijk duidelijk of er nog een door iedereen gedragen slotdocument in zit. Als dat zo is laat ik de uitkomst nog weten.
Ines Orobio de Castro
Comments